Samookaleczenie

Niezrozumiałe, drastyczne nieraz zachowania (np. samookoaleczanie) u nor­malnie wyglądającego dziecka autystycznego są powodem niesprawiedliwych uwag ze strony otoczenia skierowanych do rodziców, które kwestionuje ich umie­jętności wychowawcze. Szczególnie bolesne są także uwagi ze strony krewnych; ludzi, od których oczekuje się zrozumienia i wsparcia. Napięcia, konflikty, jakie panująw reakcjach z dalszą, a nieraz i bliższą rodziną, powodują ograniczenie wzajemnych wizyt i kontaktów. Bauma i Shweitzer (1990, za: Pisula, 1993), wskazując na wyższy poziom stresu u matek dzieci autystycznych niż u matek dzieci z chorobą fizyczną, upatrująjego źródeł nie tylko w gorszym stanie fun­kcjonowania dziecka autystycznego we wszystkich niemal sferach, ale także w niezbyt optymistycznych prognozach rozwojowych. Zdaniem tych badaczy istotne znaczenie mają oddziałujące na rodziców postawy społeczne wobec choroby umysłowej, które wpływają na specyficzne spostrzeganie rodziny z dziec­kiem autystycznym.